5 Ağustos 2020

SINIRDIŞI ETME VE İDARİ GÖZETİM SONRASI MANEVİ TAZMİNATA HÜKMEDİLMESİ

Özbekistan uyruklu davacı, hakkında uygulanan sınır dışı etme ve idari gözetim kararı nedeniyle hürriyetinden mahrum kaldığı ve fuhuş yaptığı damgasıyla yaşamak zorunda bırakıldığından bahisle 70.000,00 TL manevi tazminat talep etmektedir.

İdare Mahkemesi; “dosyadaki haklı şüpheye neden olabileceği değerlendirilen hususlar dikkate alındığında, kusur sorumluluğu için gerekli olan kusur, manevi zarar, ağır hukuka aykırılık ve uygun illiyet bağı şartlarının somut olayda bir arada bulunmadığı, … davanın reddine ”

İstinaf kararı; ” Olayda; davacının ilk kez bir adli takibat sonucunda 14.02.2015 tarihinde gözaltına alındığı, bu aşamada alınan ifadeler ve düzenlenen tutanaklara dayanılarak 17.02.2015 tarihli işlemle sınırdışı edilmesi ve gözetim altında tutulmasına karar verildiği, idari gözetim kararına yapılan ilk itirazının reddedildiği, ikinci kez İzmir’de yapılan itirazının ise kabul edildiği ve davacının vekilinin başvurusu üzerine davacının 16.04.2015 tarihinde serbest bırakıldığı, davacının sınırdışı edilmesine ilişkin işlemin dayanağının “Türkiye’de bulunduğu süre zarfında geçimini meşru olmayan yollardan sağlaması” ve ” Kamu düzeni veya kamu güvenliği ya da kamu sağlığı açısından tehdit oluşturmasının gösterildiği dosyada; davalı idarece davacının fuhuş nedeniyle yapılan soruşturma dosyasının içeriğinde yer alan kolluk tutanakları, ifadeler, davacının bir kolluk görevlisinin cinsel istismarına yönelik yakınmasına ilişkin bilgi ve belgelerin sunulduğu davacının sınırdışı edilmesi için hukuksal olarak geçerli, gerçek ve yeterli nedenin bulunmadığı halde davalı idarece sınırdışı edilmesi ile davacının özgürlüğünden mahrum bırakılmasına neden olan davalı idarenin hizmetini kusurlu işlettiğinin kabulü gerekmektedir.

Davacının 70.000,00 TL manevi tazminat istemine gelince, davacının manevi tazminat isteminin 5.000,00 TL kısmının kabulüne, davanın fazlaya ilişkin kısmının reddine karar verilmiştir.

İzmir BİM – 6. İdare Dava Dairesi Esas No.: 2017/306 Karar No.: 2017/347 Karar tarihi: 02.03.2017

60 total views, 1 views today

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir